Αἲσιον καὶ Εὐτυχὲς τὸ νέον ἒτος

Οἱ εὐχὲς µας,

Χαίροισθε, Ὑγιαίνοιτε, Εὐτυχοῖτε, Ἔρρωσθε

(νὰ εἶσθε χαρούµενοι, ὑγιεῖς, εὐτυχεῖς, δυνατοὶ, *)

νὰ σᾶς συνοδεύουν καθ’ ὃλον τὸ γ’ ἔτος τῆς 697ης Ὁλυµπιάδος

(δισχιλιοστὸν ἑνδέκατον ἔτος - 2011 - ἀπὸ τῆς νέας χρονολογήσεως).

Τὰ κατωτέρω δὲ ρητὰ τῶν σοφῶν καὶ λαµπρῶν µας προγόνων, εἲθε νὰ

πρυτανεύουν εἰς τὶς, µέ σεβασµὸν πρὸς τὴν φύσιν, πρᾶξεις σας:

Τὴν ἀρετὴν ἀναγκαῖον εἶναι τοῦ πολίτου πρὸς τὴν πολιτείαν

(Ἡ ἀρετὴ τοῦ πολίτου εἶναι αναγκαῖον νὰ ἀποβλέπη πρὸς τὸ συμφέρον τῆς πολιτείας.)

(Ἀριστέλους, Πολιτεία Γ΄ 4)

Τῶν πολιτῶν ἔργον εστὶν ἡ σωτηρία τῆς κοινωνίας

(Καθῆκον τῶν πολιτῶν εἶναι ἡ σωτηρία τῆς πολιτείας.)

(Άριστέλους , Πολιτεία Γ’ 4)

Νομίζω ὁμοίως ἀγαθὸν πολίτην εἶναι, ὅς ἄν καὶ τοῦ σώματός τε καὶ τῆς οὐσίας προνοῆται: μάλιστα γὰρ ἄν ὁ τοιοῦτος καὶ τὰ τῆς πόλεως δι’ αὐτὸν βούλοιτο ὀρθοῦσθαι.

(Νομίζω ὁμοίως ὅτι ἔντιμος πολίτης εἶναι αὐτὸς ὁ ὁποῖος προνοεῖ καὶ γιὰ τὸν ἑαυτὸν του καὶ γιἀ τὴν περιουσίαν του: διότι αὐτὸς ὁ πολίτης θὰ επιθυμῆ, καὶ γιὰ τὸ δικὸν του συμφέρον, νὰ πηγαίνουν καλὰ οἱ ὑποθέσεις τὴς πόλεως.)

(Θουκιδίδης ΣΤ.)

Ἑκάστῳ δοθείσης ἐξουσίας, ὅ,τι βούλεται ποιεῖν οὐ μόνον πολιτεία οἴχεται, ἀλλ’ οὐδ’ ὁ βίος ἡμῶν τοῦ τῶν θηρίων ἄν διενέγκοι.

(Ἐὰν δοθῆ στὸν καθένα έξουσία, νά πράττη ὅ,τι έπιθυμεῖ, ὄχι μόνον ἡ πολιτεία ἀφανίζεται, ἀλλ’ οὔτε καὶ ὁ βίος μας θὰ διαφέρη ἀπὸ αὐτὸν τοῦ βίου τών θηρίων.)

(Δημοσθένης)

Πόλις ἄριστα πράττει, ἐν ᾗ τῶν ἄλλων ἴσων νομιζομένων, ἀρετὴ τὸ βέλτιον ὁρίζεται, κακία δὲ τὸ χεῖρον.

(Αὐτὸ τὸ κράτος ἄριστα πράττει, εἰς τὸ ὁποῖον, ἐνῶ ὅλα τὰ ἄλλα θεωρῶνται ἴσα, ἡ ἀρετὴ ορίζεται ὡς τὸ βέλτιστον καὶ ἡ κακία ὡς τὸ χείριστον.)

(Περίανδρος)

Οὐ γὰρ ποτ’ ἄν γένοιτ’ ἄν ἀσφαλὴς πόλις, ἐν ᾗ τὰ δίκαια καὶ τὰ σώφρονα λὰγδην πατεὶται.

(Ποτὲ δὲν θὰ εἶναι ἕνα κράτος ἀσφαλὲς, είς τὸ ὁποῖον τὸ δίκαιον καὶ ἡ σωφροσύνη καταπατῶνται.)

(Σοφοκλέους, Φαίδρα)

Καὶ μείζον’ ὅστις ἀντὶ τῆς σαυτοῦ πάτρας φίλον νομίζει, τοῦτον οὐδαμοῦ λέγω.

(Καὶ ἐὰν κάποιος θεωρεῖ τὸν φίλον του σπουδαιότερον ἀντὶ τῆς πατρίδος του, τὸν θεωρῶ ἀνάξιο.)

(Σοφοκλέους, Ἀντιγόνη )

Οὐδὲν ὄφελὸς ἐστιν οὔτε χρηµάτων οὔτε τῶν ἄλλων οὐδενὸς ἄτερ τῆς ὑγιείης.

(Κανένα ὂφελος δὲν υπάρχει οὔτε ἀπὸ τὰ χρήµατα οὔτε ἀπὸ τίποτε ἄλλο, ἄνευ τῆς ὑγείας.)

(Ἱπποκράτης)

Μητρὸς τε καὶ πατρὸς καὶ τῶν ἂλλων προγόνων ἁπάντων τιµιώτερον ἡ πατρὶς ἐστι καὶ σεµνότερον καὶ ἁγιώτερον καὶ ἐν µείζονι µοίρα καὶ παρὰ θεοῖς καὶ παρ΄ἀνθρώποις τοῖς νοῦν ἒχουσι καὶ σέβεσθαι δεῖ καὶ µᾶλλον ὑπείκειν καὶ θωπεύειν πατρίδα χαλεπαίνουσαν ἢ πατέρα.

(Πλάτωνος, Κρίτων)

Νᾶφε καὶ μέμνησ' ἀπιστεῖν.
(Νὰ μένης νηφάλιος καὶ νὰ θυμᾶσαι νὰ δυσπιστῆς.)
(Ἐπίχαρμος)

Τὸ προσωπικὸν καὶ οἱ συνεργᾶτες τῆς

ΑΣΤΡΟΝ – Μελέτες, ἐφαρμογὲς Η/Υ.

Στέφανος Ἰ. Βαβούρας

Τσιμισκὴ 110, 54622, Θεσσαλονίκη, 2310-280359, 2310-285625, 2310-272154

www.astron.gr

[* Ὀρθόν εἶναι οἱ εὐχές νὰ διατυπώνωνται εἰς τὴν Εὐκτικὴν (ἔγκλισις ἡ ὁποία παριστᾶ τὴν πρᾶξιν ὡς εὐχὴν τοῦ ὁµιλοῦντος) καὶ ὄχι εἰς τὴν Ὑποτακτικὴν (ἔγκλισις ἡ ὁποία παριστᾶ τὴν πρᾶξιν ὡς ἐπιθυµητὴν ἤ προσδοκωµένην), ὡς ἀνωτέρω. Ὃπερ τὸ ὀρθὸν εἶναι: Χαίροισθε, Ὑγιαίνοιτε, Εύτυχοῑτε.]